Τι θαύμα κι αυτός ο νους μας ;
σχεδόν άυλος και ασχημάτιστος
πότε χαρούμενος και πότε λυπημένος
πότε στα σύννεφα ψηλά
πότε στα έγκατα κρυμένος !
Ω πόσες σκέψεις σαν πουλιά
έρχονται και φεύγουν
φέρνουνε λύπη ή χαρά
δίνουν ποιότητα και χάρη στην καρδιά
μα μια σκέψη υπερέχει πάνω απ' όλες
η σκέψη του Αθάνατου Θεού
μ' αυτή την σκέψη θέλω να ζήσω
μ' αυτή την σκέψη να πεθάνω !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου