Μικρό μου εγγονάκι

ωραίο μου παιδάκι

αχ πόσο σ' αγαπώ

καρδιάς μου φυλαχτό.

 

Η αθώα σου καρδούλα

έχει και μια μερούλα

για μένανε το γέρο

που τόσα σου προσφέρω!

 

Μικρό μου εγγονάκι

ωραίο μου αντράκι

πόση χαρά μου δίνεις

άντρας τρανός να γίνεις.

ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ω τι υπέροχη μέρα

η μέρα που σε γνώρισα

υπέροχη πέρα ως πέρα

όταν τα μάτια σου θώρησα!

Αναπολώ εκείνη τη μέρα

από μακριά σαν σε είδα

με τα μαλλιά στον αέρα

ν' ανεμίζουν, γαϊτανοφρύδα!

Δεν ήξερα τότε τι μέλλει

γενέσθαι στόν έπειτα βίο

μα ήταν γλυκό σαν το μέλι

ειδύλιο μόνο για δύο!

Σαν δύο γλυκά καρπουζάκια

αγκαλιάσαμε της ζωής μας το χρόνο

και σαν δύο μικρά 'κόμα παιδάκια

τραβήξαμε της καρδιάς μας το δρόμο!

ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ω γλυκιά μου Παναγία

τρυφερότατη Κυρία

στα ουράνια κατοικείς

και στη γη περιπολείς.

 

Ω γλυκιά μου Παναγία

πάνω απ' όλους πιο Αγία

φύλαγέ μας την πατρίδα

απ' των λύκων την παγίδα.

 

Χαίρε ω Κεχαριτωμένη

Παναγία ευλογημένη

χαίρε κόρη ζηλευτή

των Αγίων η κραυγή.

 

Δώσε σ' όλους Παναγία

την χαρά και την υγεία

σκέπαζε τα τραύματά μας 

Γιάτρισσα βοήθειά μας !

ΔΑΚΡΥΑ

 

 

 

 

 

Γιατί δακρύζεις κόρη μου

δάκρυα πο' χουν λύπη

δακρύζω για τ' αγόρι μου

που μακριά μου λείπει.

μη κλαις παιδί μου άλλο πια

μη κλαις και μη δακρύζεις

είναι πικρή η ξενιτιά

όταν την αντικρίζεις.

θα 'ρθει και πάλι ο καιρός

πάλι μαζί μα είστε

και από μπόρες, βροχερός

λιακάδα θα γιομίστε.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

Έρημος δρόμος και στενός

γεμάτος με λακούβες

ο δρόμος που περπάτησα

ολάκερη ζωή.

Μα έμαθα να οδηγώ

να κλείνω τις πληγές μου

να χαίρομαι να περπατώ

τις πέτρες ν' αποφεύγω.

Τώρα είμαι πιο σοφός

πιο ταπεινός πιο νέος

αγάπη νιώθω πιο πολύ

κι ενέργεια γεμάτος.

Ήταν λοιπόν ο δρόμος μου

για μένα μια κατάρα

η μάλλον ήτανε λοιπόν

μια απέραντη ευλογία ;

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα τραγούδι θα σου πω,

πόσο πολύ σε αγαπώ,

Χριστέ μου ύμνους θα σου ψάλλω,

ότι τρανό και ότι μεγάλο.

 

Χριστέ μου είσαι η ζωή μου,

η ανάσα μου και η ψυχή μου,

Χριστέ μου σε παρακαλώ,

να ‘μαι  μαζί σου πάντα εγώ.

 

Να ‘μαι μαζί σου από τώρα,

και δεν θέλω άλλα δώρα,

να ‘μαι μαζί σου εις τους αιώνες,

αχώριστοι συνδαιτυμόνες.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

 

 

 

 

 

 

 

 Πάντα είχα μία απορία

γιατί οι άνθρωποι να πολεμούν

και να σκοτώνονται

τα πάντα να χαλούν.

πολλές φορές γι αυτό

αναρωτήθηκα

μέχρι πού βρήκα 

την απάντηση μέσα μου!

Εγώ ο ίδιος πολεμώ τον εαυτό μου

και τους γύρω μου

με κάθε μου σκέψη κακή

με κάθε παράλογη πράξη!

και το κακό αυτό επεκτείνεται

στα έθνη και στα κράτη

και χάνεται η ειρήνη.

Αλλά πρώτα και κύρια

χάνεται, μέσα στον καθένα μας!

Η ΣΗΜΑΙΑ

 

Χαίρε ω γαλανόλευκη

ένδοξη και σπουδαία

σημαία μας αγέρωχη

ηρώων μας η θέα.

Σημαία της Ελλάδας μας

στολίδι της ψυχής μας

σύμβολο των αγώνων μας

δόξα της προκοπής μας.

Πο' χεις το χρώμα τ' ουρανού

με τις ενιά σου ρίγες

και με τον μεγαλόπρεπο

σταυρό της πίστεώς μας.

 

Ελευθερία ή θάνατος

γράφει το σύμβολό σου

Χριστός αληθινός Θεός

μας δείχνει ο σταυρός σου.

Εσένα πάντα θα τιμώ

με δόξα πάντα νέα

εσένα ανεκτίμητη

ελληνική σημαία!

ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ

 Ελλάδα μας ηρώων μητέρα

το αίμα τους ποτίζει τη γη σου

αχ πότε να έρθει η μέρα

να βγούμε στον ήλιο μαζί σου.

Λυπούν τα παιδιά σου μητέρα

και φεύγουν σε άγνωστα μέρη

μακριά από γη και αέρα

εκεί που κανείς δεν τα ξέρει.

Ω μάνα Ελλάδα γλυκιά μου

αγκάλιασε όλη την πλάση

να δω την χαρά στη ματιά μου

να δω την κακία να σκάσει.

Ω Άγιε, Πάτερ, Χριστέ μου

κομίσατε δόξα στην χώρα

που ήρωες έχει θεέ μου

στα σπλάχνα της θάλπει σαν δώρα.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΕ ΜΟΥ

 

Ω Πλάστη και σωτήρα μου Σοφέ Δημιουργέ μου

Συ κυβερνάς τα σύμπαντα Συ όλα τα ρυθμίζεις

πόσο πολύ αγάλλομαι με όλα αυτά που βλέπω

πόσο χαρά μου προκαλούν Ω Κύριε μεγάλη.

Βλέπω ψηλά τον ουρανό της γης τα καταχθόνια

βλέπω τους κάμπους τον γιαλό τον ήλιο και τ' αστέρια

βλέπω το πλήθος της ζωής παντού γύρω να σφίζει

βλέπω κι αυτόν τον άνθρωπο που διοικεί την πλάση.

Δόξα σε Σένα Κύριε δόξα εις τους αιώνες

που έπλασες όλα αυτά μ' ένα σου μόνο λόγο

με μόνη Σου τη θέληση και με πολύ σοφία

κι έκανες τον άνθρωπο να πλέει στην ευτυχία.

 

Δόξα σε Σένα Δημιουργέ δόξα και πάλι δόξα

δόξα να έχει πάντοτε το Άγιο Όνομά σου

δόξα να έχεις σήμερα δόξα κι εις τους αιώνες

Ω Κύριε Πανένδοξε δόξα και πάλι δόξα.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ

 

Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα ξημερώσει

να βγει ο ήλιος στα βουνά τη γη το φως να ζώσει

να βγουν τα ζωα απ τις φωλιές να κάνουνε κοπάδια

και τα φυτά να ανθίσουνε στα όμορφα λειβάδια.

Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα ξημερώσει

να βγει ο ήλιος στα βουνά τη γη το φως να ζώσει

να πάει ο κύρης στη δουλειά να πάρει κανα γρόσι

να φτοιάξει η μάνα ζυμωτό ψωμί για να μας δώσει

Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα ξημερώσει

να βγει ο ήλιος στα βουνά τη γη το φως να ζώσει 

ν' αρχίσουνε οι εκκλησιές την Θεία Λειτουργία

να ερθουν όλοι οι πιστοί εις την μυσταγωγία.

 

 

Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα ξημερώσει

να βγει ο ήλιος στα βουνά τη γη το φως να ζώσει 

όλα μαζί να υμνήσουμε τον ένδοξο Θεό μας

τον Μόνον τον Υπέρτατον τον Ένα Δημιουργό μας.

 

ΑΧ ΟΥΡΑΝΕ

 

Αχ ουρανέ, με βασιλιά τον ήλιο

τ' αστέρια σου κοσμήματα

και το φεγγάρι κόρη

τό κάλλος σου απροσμέτρητο.

Αχ ουρανέ μες την δημιουργία

εσύ στεριώνεις όλα αυτά

πλανήτες και αστέρια

με την λεπτή σου ύλη.

Αχ ουρανέ αχ πόσο σε θαυμάζω

και πόσο αγαλλιάζω σαν κοιτώ

μα ποιο πολύ δοξάζω

τον Μέγα μας Δημιουργό.

Αυτόν που μόνο μ' έναν λόγο

είπε κι όλα έγιναν μα ναι

από του μηδενός και μόνο

Ω μέγα θαύμα ουρανέ!

Αχ ουρανέ !

ΘΑΥΜΑ

 

Θαύμα δεν είναι κάθε τι

εξω πραγματικό

θαύμα είναι ενα μικρό

και ταπεινό λουλούδι

θαύμα ειναι ένα έντομο

τόσο δα μικρούλι

θαύμα είναι η θάλασσα

τα ύψη τ' ουρανού

θαύμα είναι ο άνθρωπος

που με ψυχή και σώμα

πλάστηκε από τον Θεό

για να συγκατοικήσουν.

θαύμα ειναι ένα ποίημα

τόσο δα μικρό

που με ολίγα γράμματα

υμνεί τον Άγιο Θεό!

ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ

 

Ω θεσπέσια άκτιστη δύναμη του Κυρίου

εσύ που δίνεις ζωή στα πλάσματά Σου

δίνεις χαρά ειρήνη και αγάπη

φως δυνατό, φως απαλό, ουράνιο.

Εσύ ενέργεια άκτιστη

τα πάντα μας διδάσκεις

ερχεσαι και χαιρόμαστε

φεύγεις κι όλα σκοτεινιάζουν.

Ω Χάρη του Θεού

πάντα να επισκιάζεις

τους δούλους τους αμαρτωλούς

κι αγάπη να χαρίζεις.

Σ' ευχαριστούμε Κύριε

Κύριε Ιησού Χριστέ μας

που με την Θεία Χάρη Σου

πάντοτε μας φωτίζεις! 

ΑΜΗΝ!!!!

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ

 

Τι ομορφιά είν' αυτή Θεέ μου

η θεϊκή σου ομορφιά!

τι Χάρη τι Γαλήνη

τι άρρητη ευωδιά!

Ω Πλάστη και Δημιουργέ μου

Σοφέ τεχνίτη Πλαστουργέ μου

πόσο σε θαυμάζω

και  σε ευγνωμονώ Χριστέ μου!

 

Κάθε ημέρα και στιγμή

σε σκέφτομαι χαρά μου

σκέφτομαι την αγάπη σου

δέξου τα δακρυά μου !

 

Αχ πόσο θα 'θελα Χριστέ

να είμουνα κοντά Σου

εκεί ψηλά στον ουρανό

μέσα στην αγκαλιά Σου !!!

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

 

Τα σύννεφα ωσάν θεριά στον ουρανό συνάζουν

κι η θάλασσα ως πυρκαγιά ανάβει και κοχλάζει.

Οι δρόμοι έρημοι αδειανοί, κλεισμένοι μες στα σπίτια

οι ανθρωποι ανάβουνε φωτιά να ζεσταθούνε

και παραμύθια οι γριές στα εγγόνια τους λαλούνε

όμορφες είναι οι εποχές όμορφο και το κρύο

η φύση συμαζεύεται, καιρός για ιστορίες

ωσπου ο ήλιος ο λαμπρός πάλι να ξαναδώσει

ανάσταση και θαλπωρή κι η άνοιξη να λάμψει.

Ω θεέ μ' με πόση μαστοριά έπλασες τους καιρούς

καθένα με τη χάρη του και με την ομορφιά του.

Σ' ευχαριστώ θεούλη μου σ' ευχαριστώ θεέ μου!

ΑΓΑΠΗ

 

Βαθιά και πίσω από λέξεις και εικόνες

εκεί που οι ψυχές μας αγγίζουν η μια την άλλη

μέσα στην παράφορη του έρωτα την ζάλη

το αίμα των σωμάτων σταλάζει

γιατί είναι οι ψυχές μας δεμένες

με της αγάπης τα δεσμά

αδιάρρηκτα ενωμένες

μέσα στο χρόνο περπατούνε αγκαλιά.

Σ' ΑΓΑΠΩ

 Είσαι το άλλο μου μισό

ήλιε μου και φεγγάρι

του ουρανού άστρο λαμπρό

της θάλασσας μαργαριτάρι.

Ποιου ανέμου είσαι κόρη 

και ποιο φως λαμπερό

φώτισε το κορμί σου

ένα κορμί λυγερό.

Όταν με σφίγγεις γλυκιά μου

μέσα στην αγκαλιά σου

όταν σε κάνω δικιά μου

χάνομαι στα φιλιά σου.

Θα έχεις την αγάπη μου πάντα

όσο ο ήλιος θα φωτίζει

όσο το φεγγάρι θα βγαίνει στον ουρανό

όσο η θάλασσα θα κυματίζει.

Έρχονται στιγμές που νομίζω

πως εσύ είμαι εγώ

χάνομαι μαζί σου και πολύ,

και πολύ πολύ σ' αγαπώ!

ΑΤΣΑΛΙΝΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ

 

 Αστέρια που λάμπουν στο σκοτάδι

σαν μαχαίρια ατσάλινα λαμποκοπούν

βυθίζονται αργά στο σκοτεινό πηγάδι

οι φλόγες απαυγάζουν, σφυροκοπούν.

Μα είναι αυτό το φως απόμακρο

παγερό και άθλιο εξασθενημένο

σπίθες στο σκοτάδι από τσακμακόπετρες

τελευταία πνοή του πεθαμένου.

Τέτοια τα νιώθω τα φώτα των δικών μου

των π' αγαπώ και λεν πως μ' αγαπούν κι εκείνοι

τέτοια άθλια και παγερά, αισχρά τα μάτια τους

στην άγνοια βυθισμένα

φλόγες πετούν φλόγες που ζουν

μονάχα μια στιγμή

και δύναμη δεν έχουν να ζεστάνουν.

ΕΝΑΣ ΦΤΩΧΟΣ ΙΕΡΕΑΣ

 

Έχω να κάνω ακόμα δουλειά

κάτω απ' τα σύννεφα

πριν πάρω το τελευταίο αεροπλάνο

για τον αιώνιο προορισμό.

Νιώθω το κουβάρι να ξετυλίγεται

πονάω, χαίρομαι, γοητεύομαι και απογοητεύομαι

νιώθω το σκοτάδι να πνίγεται

μέσα στο φως που διαρκώς ανατέλλει.

Όλοι με βοηθούν σ' αυτό το ταξίδι

ο Θεός, οι άνθρωποι, τα πράγματα

μα ο μεγαλύτερος μου βοηθός 

είναι νομίζω ο κρυμμένος μου εαυτός.

Νιώθω πως ο κόσμος όλος είναι Ιερός

και γω ένας Ιερέας φτωχός

η ζωή μια ατέλειωτη λειτουργία

Ακόμα και το κακό το βλέπω σαν ευλογία!

ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΙΜΙΑΣ

 

Το πονηρό τέρας που με βασανίζει

που μου ρουφάει καθημερινά το αίμα

τα σουβλερά του δόντια ακονίζει 

έχει το δικό του, σατανικό πνεύμα.

Ζει μια παράλληλη σκοτεινή ζωή

με τους δικούς του αχόρταγους νόμους

με τη δική μου ανοχή

πάνω στους δικούς μου ώμους.

Το όνομά του Βουλιμία

και το θέλημά του καταστροφή

ζει στην πλήρη ανωνυμία

και στη διαστροφή.

Θέλει να με δει βουβάλι

χωρίς αξιοπρέπεια και τιμή

να τρώγω τον άμπακα πάλι και πάλι

κι έτσι να χαίρεται κάθε στιγμή.

Φοβάται σαν δαίμονας το "φως"

ζει στο πηχτό σκοτάδι

φοβάται και τρέμει το πως

εμφανίζεται μεγαλοπρεπώς ,κυρίως το βράδυ.

Σύμμαχός του αδυσώπητος η πείνα

κυρίως η συναισθηματική

χρησιμοποιεί όλα τα μέσα εκείνα

για να μου κάνει τη ζωή φρικτή.

Ομως ελπίζω επιτέλους να σωθώ

να νικήσω το βρωμερό τέρας αυτό

και να πάψω να πεινώ.

και πως θα το κάνω αυτό

ήδη σας το είπα 

γιατί έχω και καλό βοηθό

να βγάλω το τέρας απ' την τρύπα

και να σωθώ!

ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ

 

 Τι θαύμα κι αυτός ο νους μας ;

σχεδόν άυλος και ασχημάτιστος

πότε χαρούμενος και πότε λυπημένος

πότε στα σύννεφα ψηλά

πότε στα έγκατα κρυμένος !

Ω πόσες σκέψεις σαν πουλιά

έρχονται και φεύγουν

φέρνουνε  λύπη ή χαρά

δίνουν ποιότητα και χάρη στην καρδιά

μα μια σκέψη υπερέχει πάνω απ' όλες

η σκέψη του Αθάνατου Θεού

μ' αυτή την σκέψη θέλω να ζήσω

μ' αυτή την σκέψη να πεθάνω !

ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΙ

 Μικρό μου αγνό λουλουδάκι

πόση χαρά και ομορφιά μου δίνεις

ζωντανό μου πλασματάκι

άραγε με ακούς που σου μιλάω;

νιώθεις την αγάπη μου ; 

λένε πως με την μουσική μεγαλώνεις!

τότε θα νιώθεις και την προσοχή μου!

Ω πλάσμα του καλού Θεού

πόσο πολύ σ' αγαπώ ! 

μικρό μου λουλουδάκι!

Ω ΔΗΜΙΟΥΡΓΕ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ

 Γεννήθηκα από το σκοτάδι της ανυπαρξίας

και ήρθα στο φως

σ' αυτό το άπλετο φως

της θαυμαστής δημιουργίας.

Ω Δημιουργέ των απάντων

που άγγελοι υμνούν στον ουρανό

χάρισε  την ευλογία Σου

την δύναμή Σου και την Χάρη σου.

Ευλογημένε Υπέρτατε Θεέ

Κύριε Ιησού Χριστέ

πόσο πολύ Σ' ευχαριστώ

κι αιώνια θα Σ' ευγνωμονώ.

Ω Δημιουργέ των απάντων

χαρά και πηγή της ζωής

σ' αυτό το άπλετο φως

Δόξα Σοι που είμαι ζωντανός!

Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 

Κρυστάλλινο καθάριο νερό

η χαρά στην καρδιά μου

μια χαρά αναφαίρετη

μια Θεϊκή χαρά.

Ω θεέ μου τι ευλογία

τι υπέροχη δημιουργία

η ποιότητα του νερού

αυτό το ταπεινό χώμα.

Έρχομαι σε έκσταση

προσπαθώντας να χωρέσω

στον αδύναμο νου μου 

όλη αυτήν την χαρά.

 

Την χαρά της ζωής!